جناب آقای دکتر پزشکیان
سلام
به نیویورک نروید؛ اما اگر رفتید، با دست پُر بروید
یادداشت | کیومرث ایرانی‌منش(باج)
تحلیل گرحقوق بین الملل
در شرایط حساس کنونی، سفر رئیس‌جمهور به نیویورک نباید یک سفر تشریفاتی و معمول دیپلماتیک تلقی شود؛ هر دیدار و هر جمله در سازمان ملل می‌تواند پیامدهای سیاسی و رسانه‌ای داشته باشد.
نیویورک؛ مقصدی که احتیاط در آن یک ضرورت است
رئیس‌جمهور اگر به نیویورک می‌رود، باید بداند که با صحنه‌ای کاملاً متفاوت از یک سفر عادی خارجی مواجه است؛ صحنه‌ای که سابقه فشار، تحریم و اقدامات خصمانه آمریکا علیه ایران و رهبری جمهوری اسلامی بر آن سایه افکنده است.
متن سخنرانی؛ نقطه‌ای برای آزمون دیپلماسی
پیشنهاد دلسوزانه این است که متن سخنرانی و برنامه دیدارهای رئیس‌جمهور، پیش از سفر با مقام معظم رهبری و صاحب‌نظران دلسوز نظام هماهنگ شود. در شرایط فعلی، یک خطای محاسباتی یا دیپلماتیک می‌تواند هزینه‌ساز باشد.
صدای ایران باید مقتدر باشد
رئیس‌جمهور در سازمان ملل باید صدای ملت ایران باشد؛ صدایی روشن در دفاع از حاکمیت ملی، امنیت کشور و حقوق ملت. مطالبه دادخواهی و پاسخ‌گویی عاملان جنایات علیه ایران نیز باید با ادبیاتی حقوقی، مستند و مقتدرانه مطرح شود.
اگر قرار است از «انتقام» سخن گفته شود، این واژه باید در چارچوب دادخواهی، مسئولیت حقوقی و منافع ملی تبیین شود؛ نه صرفاً به‌عنوان یک شعار.
سخن آخر
مسئله فقط رفتن به نیویورک نیست؛ مسئله این است که با چه پیامی می‌رویم.
اگر سفر انجام می‌شود، باید کوتاه، هدفمند و حساب‌شده باشد؛ با موضع روشن، دست پُر و عزت ملی.
نیویورک نباید میدان آزمون و خطای دیپلماتیک باشد؛ باید صحنه نمایش عقلانیت و اقتدار ایران باشد.
به امید روزهای خوب برای ایران عزیز