مواد غذایی با ماندگاری طولانی معمولاً بخشی از ارزش غذایی خود را در گذر زمان از دست میدهند، بهویژه ویتامینهای حساس مانند A، C و E که در برابر نور، گرما و اکسیژن آسیبپذیرند. روشهای نگهداری مانند انجماد و سرمایش اغلب مواد مغذی را بهتر حفظ میکنند، در حالیکه نگهداری طولانی در دمای اتاق یا فرآیندهای صنعتی میتواند باعث کاهش محسوس کیفیت تغذیهای شود. غذاهای بسیار فرآوریشده که عمر طولانی دارند معمولاً فیبر و ریزمغذیهای کمتری دارند و بیشتر بر پایه افزودنیها و نگهدارندهها ساخته میشوند. بنابراین، مصرف مداوم آنها میتواند به کاهش دریافت مواد مغذی ضروری منجر شود. انتخاب ترکیبی از مواد تازه و ذخیرهای بهترین راه برای حفظ سلامت و تغذیه متعادل است.