پرسپولیس ۱۴۰۶–۱۴۰۵ جوانگرایی یا تغییر نسل
پرسپولیس در فصل ۱۴۰۵–۱۴۰۶ با تغییرات گستردهای در فهرست بازیکنان و نیمکت وارد مسابقات شده است.
مهدی تارتار پس از سالها فعالیت در لیگ برتر، هدایت سرخپوشان را بر عهده گرفته و مأموریت دشواری پیشرو دارد.
در ترکیب جدید، بازیکنانی مانند محمدمهدی زارع، محمدمهدی محبی، مجید عیدی و دیگر چهرههای جوانتر به تیم اضافه شدهاند.
در کنار این جوانها، بازیکنان باتجربهای مانند علی علیپور و محمدحسین کنعانیزادگان نیز حضور دارند.
به همین دلیل، پرسپولیس جدید را میتوان ترکیبی از تجربه و جوانی دانست، نه یک تیم کاملاً جوان.
به نظر میرسد باشگاه در فصل جدید تلاش کرده میانگین سنی تیم را کاهش دهد.
اما جوانگرایی واقعی فقط با خرید چند بازیکن جوان اتفاق نمیافتد.
معیار اصلی، اعتماد به بازیکنان جوان و میدان دادن مستمر به آنها در مسابقات حساس است.
اگر تارتار بتواند جوانان را در کنار باتجربهها بهتدریج به ترکیب اصلی وارد کند، این سیاست میتواند نتیجه مثبتی داشته باشد.
ترکیب دو هفته نخست نیز نشان داد که بازیکنان جوان در برنامههای تاکتیکی سرمربی جایگاه قابل توجهی دارند.
از سوی دیگر، فشار هواداران پرسپولیس برای کسب قهرمانی با تیمهای معمولی لیگ قابل مقایسه نیست.
بنابراین تارتار باید همزمان با جوانگرایی، نتیجهگرا نیز باشد.
از نظر تجربه، او سالها در لیگ برتر مربیگری کرده و با تیمهایی مانند گلگهر، ملوان و ذوبآهن کار کرده است.
با این حال، هدایت پرسپولیس از نظر فشار رسانهای، توقع هواداران و مبارزه برای قهرمانی، چالشی متفاوت با تیمهای قبلی اوست.
تارتار تاکنون تجربه حضور روی نیمکت یکی از مدعیان اصلی قهرمانی با چنین سطحی از انتظارات را نداشته است.
بنابراین پاسخ به این سؤال که آیا او توان کافی برای هدایت پرسپولیس را دارد، هنوز زود است.
شروع فصل امیدوارکننده بوده و پرسپولیس در دو بازی نخست لیگ به پیروزی رسید؛ اما قضاوت نهایی نیازمند چندین هفته رقابت است.
به اعتقاد من، موفقیت تارتار بیش از هر چیز به مدیریت رختکن، استفاده درست از جوانان و توانایی او در بازیهای بزرگ بستگی دارد.
اگر جوانگرایی با صبر، برنامهریزی و نتیجهگیری همراه شود، پرسپولیس میتواند پایههای یک تیم قدرتمند برای چند فصل آینده را بنا کند؛ در غیر این صورت، تغییرات گسترده ممکن است به جای جوانگرایی، تنها یک جابهجایی پرهزینه در ترکیب باشد.