افزایش ۲۰ درصدی حقوق در بودجه ۱۴۰۵؛ بی‌عدالتی آشکار و مُهر رسمی بر فقیرتر شدن کارمندان و کارگران/ چرا مجلس صدای حداقل‌بگیران را نمی‌شنود؟*
✍🏼 سید شکرخدا موسوی
#تریبون_آزاد_خوزستان

🔹افزایش ۲۰ درصدی حقوق در لایحه بودجه سال ۱۴۰۵، اگرچه روی کاغذ «افزایش» نام گرفته، اما در واقع چیزی جز *تثبیت فشار معیشتی و رسمی‌کردن فقر حقوق‌بگیران* نیست.

🔸در حالی که *تورم واقعی در زندگی مردم به‌وضوح بالای ۴۰ و ۵۰ درصد لمس و در بعضی اقلام بیش از ۱۰۰ درصد می‌شود*، اصرار بر افزایش یکسان ۲۰ درصدی برای همه سطوح حقوقی، نه بی‌اطلاعی است و نه ساده‌انگاری؛ بلکه بی‌عدالتی آشکار است.

🔹کارمند و کارگر حداقل‌بگیر، امروز دیگر از «سختی زندگی» عبور کرده و به مرحله فرسودگی معیشتی رسیده است. حقوقی که روزهای اول ماه تمام می‌شود، شرمندگی مقابل خانواده، حذف درمان، آموزش و حتی تغذیه مناسب را به دنبال دارد؛ این‌ها آمار نیستند، زندگی واقعی میلیون‌ها نفر هستند. در چنین شرایطی، افزایش ۲۰ درصدی برای حقوق‌های پایین، عملاً یعنی: *«تحمل کنید، عادت کنید، و دم‌ نزنید»*.

🔸مشکل اصلی لایحه بودجه، نگاه یکسان به وضعیت‌های نابرابر است. *افزایش ۲۰ درصدی برای حقوق ۱۵ یا ۲۰ میلیون تومانی، هیچ نسبتی با افزایش ۲۰ درصدی برای حقوق‌های ۷۰، ۸۰ یا ۱۰۰ میلیون تومانی ندارد*. این شیوه، نه عدالت است و نه حتی عقلانیت اقتصادی.

🔹راه‌حل، روشن و قابل اجراست: *افزایش پلکانی حقوق‌ها؛ به نفع پایین‌دست‌ها و به ضرر رانت پنهان یکسان‌سازی*.

🔸به‌عنوان نمونه ، می‌توان چنین مدلی را در نظر گرفت:
*حقوق‌های پایین و حداقلی* (مثلاً تا حدود ۲۰ میلیون تومان):
افزایش حدود ۴۰ تا ۵۰ درصد
*حقوق‌های پایینِ متوسط* (حدود ۳۵ میلیون تومان):
افزایش حدود ۳۰ تا ۴۰ درصد
*حقوق‌های متوسط* (حدود ۵۰ میلیون تومان):
افزایش حدود ۲۵ تا ۳۰ درصد
*حقوق‌های بالا* (بیش از ۷۰ میلیون تومان):
افزایش محدودتر در بازه ۲۰ تا ۲۵ درصد

🔹این اعداد صرفاً نمونه پیشنهادی هستند، اما منطق پشت آن‌ها روشن است:
هرچه فشار تورم بیشتر لمس می‌شود، حمایت باید بیشتر باشد.
*افزایش پلکانی حقوق، چند دستاورد مهم دارد:*
*اول*، حفاظت از حداقل معیشت و جلوگیری از سقوط بیشتر حقوق‌بگیران به زیر خط فقر؛
*دوم*، کاهش شکاف درآمدی بدون تحمیل بار غیرقابل‌تحمل به بودجه؛
*سوم*، هدفمند شدن هزینه‌های جاری دولت به‌جای پخش کور منابع؛
*و چهارم*، بازگرداندن حداقلی از اعتماد و احساس دیده‌شدن به کارمندان و کارگرانی که ستون‌های بی‌صدای این کشورند.

🔸خطاب مستقیم این مطالبه، امروز متوجه نمایندگان مجلس شورای اسلامی است.
نمایندگانی که با رأی همین مردم، مسئول بررسی و اصلاح لایحه بودجه‌اند.
*انتظار این است که مجلس، صرفاً مُهر تأیید دولت نباشد، بلکه صدای معیشت مردم در فرآیند بودجه‌نویسی باشد.*

🔹اصلاح بند افزایش حقوق و تبدیل آن از مدل یکسان به مدل پلکانی، نه لطف است و نه امتیاز؛ حداقل وظیفه نمایندگی است.

🔸*بودجه ۱۴۰۵، آزمون عدالت است.*
اگر در این آزمون هم کارمند و کارگر حداقل‌بگیر نادیده گرفته شوند، دیگر نباید از بی‌اعتمادی، نارضایتی و فرسایش سرمایه اجتماعی تعجب کرد.

سید شکرخدا موسوی
نماینده سابق مردم خوزستان در مجلس شورای اسلامی

سید شکرخدا موسوی نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ اهواز، حمیدیه، کارون و باوی در دورهٔ نهم مجلس شورای اسلامی ایران بود. وی زادهٔ سال ۱۳۴۲ در شهرستان ایذه است.

۴.۵/۵ - (۲ امتیاز)