اتحادیه ابلهان شاید یکی از بزرگترین حسرتهای ادبیات معاصر است. اتحادیه اولین رمان جان کندی تول است. او پس از نوشتن کتاب، آن را به دفتر تمام ناشران بزرگ امریکا فرستاد اما هیچیک از ناشران غولپیکر حاضر به چاپ اتحادیه نشد. تول در کمال ناامیدی پشت فرمان ماشینش نشست، به جایی خلوت و دنج رفت، شلنگی بزرگ را به اگزوز ماشینش وصل کرد، خروجی شلنگ را از پنجره به داخل ماشین برد و با بالا بردن تمام شیشهها و بستن تمامی راههای خروج هوا برای همیشه به زندگی خود پایان داد.
بله، اتحادیه ابلهان آخرین رمان جان کندی تول هم محسوب میشود. پس از مرگ نویسندهی جوان، مادرش پیشنویش کتاب را باری دیگر برای ناشران فرستاد. کتاب چاپ شد تا جهان ادبیات داستانی شاهد پدیدهای نوظهور باشد. میگویند بزرگترین حسرت منتقدان و ناشران این است که جان کندی تول با خودکشیاش جهان ادبیات داستانی را از چندین رمان شاهکار محروم کرد؛ چراکه اتحادیه رمانی بود نبوغآمیز، گیرا و شگفتانگیز.
جان کندی تول که عنوان این اثرش، ملهم از یکی از اشعار جاناتان سویفت، شاعر و نویسنده ی ایرلندی است، در شاهکار کمدی خود از سویفت پیشی می گیرد. (جمله ی سویفت از این قرار است: وقتی نابغه ای حقیقی در دنیا پیدا می شود، می توانید او را از این نشانه بشناسید: تمام ابلهان علیه اش متحد می شوند.) شخصیت اصلی این رمان، مردی فربه، کج خلق و سخت گیر به نام ایگنیشس جی رایلی است که می توان او را به دون کیشوت (اگر در یکی از محله های شهر نیواورلئان به نام فرنچ کوارتر زندگی می کرد) تشبیه کرد؛ داستان رمان اتحادیه ی ابلهان در کانال استریت در زیر ساعت معروف دی اچ هولمز آغاز می شود. این اثر کمدی کلاسیک، با شخصیت های فراموش نشدنی، گره های داستانی باورنکردنی، هوش و لطافت طبعی درخشان و اصالت و ابتکاری خیره کننده، پس از گذشت سال ها، همچنان ارزش های خود را بیشتر و بیشتر نمایان می سازد. کتاب به محض انتشار غوغا به پا کرد و همان سال ۱۹۸۱ جایزه ی پولیتزر را ربود و پس از آن تبدیل به یک کالت شد. شاید بتوان محبوبیت کتاب را با ناطور دشت اثر سلینجر مقایسه کرد. بسیاری از منتقدان، اتحادیه ی ابلهان را بزرگ ترین رمان کمدی قرن می دانند.